گر ديدهء حق‌بين به جمالش بگشائى * مجنون صفت از پردهء ناموس برائى ( جاويد ) بيا بگذر از اين زهد ريائى * بر باد دهد توبه صد همچو ( بهائى ) آن طرهء طرار كه من ديده‌ام امروز جعفر ملا جعفر سبوئى رودبارى گويا از شاعران سدهء سيزدهم ، به نام خود « جعفر » تخلص داشت . از اوست : يا رب به جلال و قدر احمد * يا رب به رسالت محمد يا رب به على آل عمران * آن مظهر حق و سر سبحان يا رب به بتول و عز و جاهش * هم محسن طفل بىگناهش يا رب به حسن شهيد الماس * يا رب به حسين و هم به عباس يا رب به على عز و تمكين * يا رب به علوم باقر دين اى بار خدا به حق جعفر * هم موسى كاظم مطهر يا رب به شهيد دانهء نار * يا رب به تقى و شاه ابرار يا رب به نقى شه زمانه * هم عسكرى آن در يگانه يا رب به امام ختم مطلق * يابد ز ظهورش شرع رونق بخشى ز كرم تو جرم ياران * يعنى گنه گناهكاران ( جعفر ) كه مجرمى است دربند * محتاج به رحمت خداوند اميد وى از خداى اكبر * بخشد گنهش به روز محشر جعفرى محمد حسن فرزند محمد رحيم خوئى تبريزى فاضل اديب خوش‌خط در نگارش نستعليق ، از شاعران سدهء سيزدهم با تخلص